Huis te koop

Buenos dias,

Als het bordje Te Koop in de tuin staat ga ik beginnen met mijn blog en nu is het dan zover. De afgelopen maanden hebben we hard gewerkt aan ons huis en de tuin zodat het goed voelt om er nu afscheid van te nemen. 10 prachtige jaren hebben we hier gewoond. We hebben in onze tuin een sjamanistische huwelijks ceremonie gehad en mijn trouwboeket ligt onder de vuurplaats. We hebben overvloedige oogst gehad van onze moestuin en heel wat avonturen beleefd met onze kipjes en de haan. Ik heb me in de tuin helemaal uit kunnen leven met de vele bloemen, kruiden en on(s)kruid om er daarna de lekkerste en handigste dingen van te maken van brandnetelkoekjes tot vlierbessenlikeur, van tincturen tot crèmes en van wasmiddel tot allesreiniger. Ik kijk er met veel plezier op terug.

Toch gaan we dit paradijsje vaarwel zeggen. Het begon allemaal met een meeting in Weesp van Project Paraguay (PP) en toen was het zaadje gepland. Het was een zeer inspirerende avond met veel gelijkgestemden en een hoopvolle boodschap over de vele mogelijkheden in Paraguay. Thuis gekomen waren we het erover eens dat we dit land zelf wilden ervaren en dus werd de vliegreis geboekt. Omdat het een land is dat je niet snel even tussendoor bezoekt waren we het er ook over eens om, als we daar waren, direct de verblijfsvergunning en Cédula (ID-kaart) aan te vragen. De benodigde formulieren werden geregeld en we maakten een afspraak met een bedrijf dat ons kon ondersteunen met de aanvraag.

Op vrijdag 19 januari komen we aan op de internationale luchthaven van Asunción. Het voelt direct als een warm bad. Personeel is vriendelijk en behulpzaam en we mogen zelfs in een kortere rij omdat we buitenlanders zijn. In totaal zijn we 3½ week in Paraguay geweest. Nadat we de aanvraag voor de verblijfsvergunning hebben gedaan gaan we met onze huurauto op pad. Ik had globaal een route gemaakt van plaatsen waar we ons eventueel willen vestigen. Zo nu en dan hebben we lekker de toerist uitgehangen met mooie wandelingen en relaxen bij het zwembad en/of de rivier.

Het land heeft me verbaasd. De natuur is prachtig en ondanks het hete seizoen is het nog steeds overal mooi groen. Het land is zo groot als Duitsland en Zwitserland met niet meer dan 7,3 miljoen inwoners. De bevolking is erg vriendelijk, goed gevulde winkels en er is goede accommodatie te vinden onderweg. Via PP hebben we al een aantal contacten met Nederlanders gelegd en de contacten zijn warm en behulpzaam. De dagen vliegen om en zoals we het eigenlijk vanaf dag 1 al aanvoelden: hier willen we naar toe emigreren.

We zetten weer voet op Nederlandse bodem op 12 februari en dat is even wennen met een temperatuurverschil van 20°C. Er volgt een periode van klussen, tuinieren en opruimen. We verkopen veel van onze spullen op Marktplaats en gaan regelmatig naar de stort. Een groot huis hebben betekent vaak ook dat je heel veel spullen hebt [e-1f60a] In mei wordt onze verblijfsvergunning en de Cédula bij ons thuis bezorgd en komen we weer een stapje dichterbij onze droom.

Dan zijn we eindelijk zover dat we weer contact opnemen met onze makelaar zodat de foto’s voor de verkoop kunnen worden gemaakt. Het hele huis ziet er spik en span uit en de tuin is volgens de buren nog nooit zo mooi geweest. Ja, we hebben goed ons best gedaan. Het volgende hoofdstuk mag beginnen en dat kunnen jullie lezen in mijn volgende blog.

Hasta luego,

Harry en Reintje