Dringend jullie hulp nodig!

Bienvenido,

Deze blog gaat deze keer niet over ons leven in Paraguay maar ik wil jullie hulp vragen voor een goede Nederlandse vriend van ons: Douwe Pals.

Douwe heeft ons vanaf dag 1 dat we in Paraguay aankwamen geholpen en ons wegwijs gemaakt met de verschillende instanties waar we mee te maken kregen. Hij was samen met zijn volwassen zoon al meer dan een jaar in dit land en is iemand die alles tot op de bodem uitzoekt en daar hebben we veel profijt van gehad.

Nu heeft Douwe onze hulp nodig want hij heeft afgelopen zondag een ernstig motorongeluk gehad en ligt in het ziekenhuis. Hij is geopereerd en ligt op de IC waar hij in een kunstmatig coma wordt gehouden. De zorg is hier van hoge kwaliteit maar de ziekenhuiskosten lopen snel op. Zijn familie heeft een crowdfunding actie gestart die ik graag onder jullie aandacht wil brengen:

https://www.gofundme.com/f/intensive-care-for-papa-after-severe-head-and-brain-injury?attribution_id=sl:633571e0-7b00-40f5-a918-76514707b423[e-38]lang=en_GB[e-38]ts=1752051607[e-38]utm_campaign=man_sharesheet_dash[e-38]utm_medium=customer[e-38]utm_source=facebook

Hieronder staat de boodschap van zijn familie die ik in het Nederlands heb vertaald:

Hallo allemaal, wij zijn Laura en Mark Pals, en namens onze grootouders, de ouders van onze vader, schrijven we dit verhaal met de wens dat jullie geld doneren voor de acute medische en intensieve zorg van onze geliefde vader Douwe Pals.

Inleiding

Papa Douwe werd zondagmiddag rond 15.30 uur lokale tijd in Paraguay aangereden door een 24-jarige Paraguayaanse bestuurder. De bestuurder van de auto, de 24-jarige man, maakte een gevaarlijke U-bocht op een weg met een maximumsnelheid van 60 km/u en raakte daarbij mijn vader, die op de motor zat. Helaas droeg mijn vader, vanwege de normaal gesproken veilige ligging van deze weg, geen helm op weg naar huis na het eten van een ijsje. Douwe werd gekatapulteerd en stootte zijn hoofd heel erg, heel hard, waarbij zijn schedel in meerdere scheuren brak, net als een eierschaal. Alles wat daarna kwam, is alleen maar erger.

Hij werd naar het plaatselijke ziekenhuis in Caacupe gebracht, waar ze hem wilden opgeven. Gelukkig was de vriendin van mijn broer, Mexi, in de buurt en ontving het bericht via noodberichten in verschillende chatgroepen. Ze gingen hem helpen. Dankzij haar en een andere vriend, Bob, werd onze vader overgebracht naar een gespecialiseerde privékliniek in Asuncion. Het hele proces tussen het ongeluk en de juiste zorg duurde 5 uur. Hij onderging meteen een hersenoperatie van 3 uur en heeft naast zijn hersenletsel een gebroken sleutelbeen, een longpunctie en een groot trauma rond zijn heup. Ze houden hem in een kunstmatige coma om de lange termijn bijwerkingen van de zwelling van zijn hoofd en hersenen te verminderen.

Geldzaken geen verzekering

Mijn broer en ik ontdekten gisteren dat onze vader geen verzekering had voor zichzelf of zijn motor, dus we kunnen hier geen steun krijgen. Ook ontdekten we dat zijn bankrekening bijna leeg was, dus er staat nog maar 18.000 euro op en tot nu toe hebben we al 15.000 euro in het ziekenhuis uitgegeven. De dagelijkse kosten voor de intensive care liggen tussen de 3500 en 4000 euro en hij zal naar verwachting nog 7 tot 9 dagen op de intensive care moeten blijven. Nadat hij uit de intensive care komt, kan hij naar een goedkopere plek worden overgebracht. Deze kliniek en een of twee andere klinieken die gespecialiseerd zijn in dit vakgebied hanteren echter allemaal dezelfde tarieven.

Dader probeert te ontsnappen

Gisteravond, 8 juli, hadden we een vreselijke ervaring. Toen we van plan waren om onze vader te bezoeken tijdens het bezoekuur, stond de vader van de 24-jarige dader ons op te wachten in de wachtkamer! Hij probeerde ons ervan te overtuigen dat er geen geld was en dat hij het erg jammer vond, maar ons op geen enkele manier kon helpen. Ondertussen weten we uit het politierapport in Altos dat de man uit een rijke familie kwam die in een dure gated community tussen San Bernardino en Altos woonde en in een grote, dure auto reed. Toen we de vader van de dader om zijn identiteitsbewijs en contactgegevens vroegen, weigerde hij en vanaf dat moment werd het helemaal grimmig. Zijn energie sloeg om en ik probeerde het ziekenhuis de beveiliging te laten sturen, want hij wilde het gebouw verlaten. Ik dwong hem binnen te blijven en ondertussen werd de politie gebeld. Helaas konden ze hem niet dwingen zijn contactgegevens te geven; hij deelde alleen de gegevens van zijn advocaat, wat best vreemd is voor iemand die beweert geen geld te hebben, toch? Hij probeerde de politie er ook van te overtuigen dat zijn zoon niets verkeerds had gedaan. Eerder, boven in de wachtkamer, bekende hij dat hij spijt had van het ongeluk dat zijn zoon had veroorzaakt.

We hebben sterk het gevoel dat we te maken hebben met invloedrijke mensen die zichzelf ervan proberen te weerhouden toe te geven dat ze iets verkeerds hebben gedaan. Paraguay is een vreemd land waar chantage aan de orde van de dag is en de gewone man bang is voor mensen met invloed en geld. Tegelijkertijd zijn degenen met zoveel macht en geld erg trots en zien ze het betalen voor de medische zorg van mijn vader als een erkenning dat ze verantwoordelijk waren, en dat zijn ze natuurlijk ook! Maar deze familie lijkt absoluut niet mee te willen werken en dat maakt onze pijn alleen maar groter.

Na medische zorg en verwachtingen

Na dag 7 op de IC proberen de artsen mijn vader uit zijn kunstmatig geïnduceerde coma te helpen. Zodra hij daaruit is, kunnen ze beginnen met het testen van de mogelijke langetermijnschade aan zijn hersenen. Op dit moment zijn zijn primaire hersenfuncties normaal en reageert hij goed op de behandeling. De artsen hebben bevestigd dat Douwe een enorm sterke man is en dat zijn gezonde levensstijl hem tot nu toe in leven lijkt te houden. Toch vecht hij voor zijn leven en we staan ​​achter hem om hem de tijd te geven die hij nodig heeft door de rekeningen voor zijn zorg te betalen en manieren te vinden om de dader te pakken te krijgen.

Ondertussen kost dit alles zoveel geld, dat we jouw hulp nodig hebben. We zijn al bezig zijn testament te vertalen om bewijs te krijgen van zijn handelingsbekwaamheid, zodat we naar de banken hier kunnen gaan om te kijken of we een lening kunnen krijgen voor zijn Paraguayaanse huis. We hebben geen idee of dit gaat lukken, maar we proberen alles. Anders moet zijn huis verkocht worden, ook al levert dat ons nu niet het geld op dat we nodig hebben, aangezien de huizenmarkt in Paraguay traag en niet makkelijk is. We verwachten dat het huis niet meer waard zal zijn dan ruim € 150.000 als we de juiste makelaar en koper vinden.

Wie is onze papa? Wie is die man, Douwe Pals?

Onze papa, Douwe, geboren in januari 1971, is iemand over wie ik geen woorden kan vuilmaken om zijn vele talenten en sterke persoonlijkheid te beschrijven. Hij is liefdevol, grappig, hardwerkend en een echte liefhebber van ons prachtige universum! Hij was jarenlang een succesvolle manager bij KPN Mobiel en volgde de programma's voor high potentials. Hij was meer dan goed in het managerschap, en tegelijkertijd was hij voor ons de jonge en fitte vader met wie we altijd leuke en actieve activiteiten ondernamen. Hij was echt de kostwinner op veel vlakken, want onze moeder was niet geschikt voor die baan vanwege haar ernstige borderline persoonlijkheidsstoornis. Na de scheiding zagen we op een gegeven moment dat Douwe eindelijk het leven begon te leiden dat HIJ verdiende. Hij vond een geweldige vriendin en begon dingen te doen die hij leuk vond, met name voetbalscheidsrechter worden. Hij werd er zó goed in, dat als hij hier op jongere leeftijd mee was begonnen, hij professioneel scheidsrechter had kunnen worden. Uiteindelijk bereikte hij het hoogst haalbare niveau als scheidsrechter binnen zijn leeftijd en kreeg hij er een prachtige community bij. Mensen hielden echt van zijn persoonlijkheid en manier van doen, ze waardeerden zijn standvastige eerlijkheid en rechtvaardigheidsgevoel. Voetbalteams juichten tijdens wedstrijden altijd als ze hem als scheidsrechter zagen optreden. Helaas zag mijn vader tijdens covid geen toekomst meer in Nederland en begon hij te onderzoeken waar hij de tweede helft van zijn leven zou wonen. Hij had altijd al de wens gehad om de wereld rond te reizen, en sinds hij zich steeds meer ging verdiepen in spiritualiteit en zijn ware aard begon te begrijpen, besloot hij het land te verlaten. In 2022 verhuisde hij naar Paraguay en het was prachtig om te zien hoe hij deze keuzes voor zichzelf maakte en zijn mooiste leven op zijn eigen voorwaarden opbouwde. Ook hier in Paraguay had hij in korte tijd fijne contacten met mensen uit een Duitse gemeenschap en hij leek ook hen te hebben geïmponeerd met zijn prachtige ziel en liefdevolle en helpende aard.

Liefdevolle en warme groeten van ons als familie, Laura, Mark, Elsje en Johannes, maar ook van Douwe. Hij luistert naar iedereen die aan hem denkt en wenst hem een volledig herstel! Hij is er nog niet klaar voor om te gaan, help hem alstublieft!

Via de link kan er geld worden gedoneerd en ik wil bij voorbaat iedereen bedanken die de moeite heeft genomen om dit bericht te lezen en Douwe wil helpen.

Liefs, Harry en Reintje