Het leven gaat door...

Bienvenido,

Afgelopen weken zijn we er mee geconfronteerd hoe fragiel het leven kan zijn. Onze vriend, die een motorongeluk heeft gehad, ligt nog steeds in coma en de prognose is niet goed. Een andere vriend is kort in het ziekenhuis opgenomen met een beroerte en een andere motorrijder is gewond geraakt door een vallende tak en heeft aan de arm wat breuken opgelopen maar is verder niet in levensgevaar. Het zijn voorvallen die in Nederland ook kunnen gebeuren maar dan merk je dat we als immigranten een hechte groep vormen en veel meer bij elkaar betrokken zijn dan in Nederland. Het is fijn om te weten dat als één van ons wat overkomt dat je er dan niet alleen voor staat.

Het heeft mooie gesprekken onder elkaar opgeleverd over zaken die anders niet zoveel aan de orde komen. Ook heeft het ons doen besluiten om toch nog een keer goed naar onze verzekeringen te kijken. De gewone zorg is hier absoluut betaalbaar maar zorg na een ernstig ongeluk kan al snel financiele problemen opleveren en dat is het laatste wat je wilt meemaken als je partner iets is overkomen.

Tussen hoop en verdriet gaat ons leven hier gewoon door. We hebben redelijk wat aanloop gehad van Nederlanders die hier ook komen wonen en mensen die nog in de voorbereidende fase zitten om zich hier definitief te vestigen. Ook doen we zo nu en dan een zoom met toekomstige immigranten. Het is fijn om onze kennis te delen en als ze ons dan uiteindelijk opzoeken met een pakje stroopwafels en/of oude kaas zijn we helemaal tevreden… hinthint.

Verder genieten we van ons paradijsje en lukt het ook steeds beter om gezonde gevarieerde maaltijden te bereiden. De prachtige keuken werkt daar natuurlijk goed aan mee. Ook vinden we in de supermarkten steeds beter onze weg want de artikelen zijn hier toch anders gegroupeerd dan we gewend waren. En we begrijpen steeds vaker wat er op de verpakkingen staat en anders vragen we het gewoon.

De timmerman heeft eindelijk de garderobekast, de ladenkast en de nachtkastjes afgeleverd zodat de kleren nu definitief uit de koffer zijn. De eettafel met 6 stoelen staat in de woonkamer en één van de eartship-ramen is vervangen door een ‘normaal’ raam. Ook hebben we een kachel laten installeren voor de koude dagen. De schilder is helemaal klaar en voor is het hekwerk van onze buitenmuur vervangen door steen zodat we straks volledige privacy hebben als we in het zwembad liggen. En als het goed is beginnen ze daar deze week mee. Ook hebben we wat bomen gerooid voor het toekomstige zwembadterras en de tropical bar [e-1f60e]

De weersomstandigheden zijn in de winter erg wisselend. Vorst bij de grond en overdag 30 graden kan zomaar in dezelfde week plaats vinden. De zon heeft hier een ontzettende kracht en tijdens een koude dag is het toch zweten als je in de zon en uit de wind zit. Als het regent dan valt het met bakken uit de hemel en staan veel straten blank. Het blijkt ook heel normaal dat afspraken niet door gaan als het regent. De mensen blijven dan thuis omdat het te gevaarlijk is buiten. Door de hoge luchtvochtigheid hebben we hier ook vaak onweer en dat blijft lekker hangen tussen de “bergen”. Het zijn omstandigheden waar men hier respect voor heeft en hier hebben ze het weeralarm van een overheid niet nodig om voorzichtig te zijn.

We krijgen ook veel reacties op onze blog van mensen die met ons in contact willen komen. Ik kan helaas niet zien welk email adres bij welke persoon hoort. Maar als mensen contact met ons op willen nemen dan kunnen ze dat doen via crystalmoon@ulgen.nl

Hasta luego,

Harry en Reintje