Verhuizing

Bienvenido,

De laatste weken is er hard gewerkt aan ons nieuwe huis en toen afgelopen donderdag alle keukenapparatuur was aangesloten besloten we om hier te overnachten. De schilder staat hier elke ochtend om half acht voor de deur dus dit leverde ons ook een uurtje extra slaap op. Dat lijkt misschien niet veel maar de schilder is al drie weken bezig. En dat de wekker om 6 uur gaat zijn we echt niet meer gewend. Eerlijk gezegd zijn we helemaal niet meer een wekker gewend. Lang leve het leven in Paraguay!

Vorige week zijn we ook begonnen met het uitpakken van de eerste kratten. Harry had alles ingepakt met bubbeltjesplastic. Ik had vaak geen idee wat ik aan het uitpakken was en kwam voor heel wat verrassingen te staan. Ook wist ik niet meer precies wat we allemaal mee hadden genomen. Ik had de hele dag dat Sinterklaasgevoel. Alleen de gedichten ontbraken maar wat heb ik genoten. Tot nu toe is alles heel overgekomen. Ook mijn Malawi-servies en daar ben ik helemaal blij mee. Deze borden en kopjes hebben al heel wat kilometers afgelegd.

Ja, en dan hebben mijn spullen duizenden kilometers overleefd en dan koop je hier een nieuwe tv die na 2 dagen kapot op de vloer ligt. Aan de kwaliteit lag het niet maar Saartje had hem ‘s nachts van het kastje geduwd en daar kon de tv niet zo goed tegen. Het volgende project zal een tv-meubel zijn maar tot dan zullen we de tv op de grond zetten.

Nu is het wachten op de timmerman voor onze kledingkast, ladenkast, nachtkastjes en een ladenblok in de keuken. Als alles wordt geleverd dan kunnen we de rest van de frontjes verven en kunnen de uitgepakte spullen ook daadwerkelijk in de kasten en lades worden gelegd. Met andere woorden: het is een lekker zootje in huis. Overal staat wat maar we zijn zo blij dat we hier nu wonen.

Afgelopen weekend is er opnieuw een inbraakpoging in ons huurhuis in SanBer geweest maar behalve dat de schuifdeur achter open stond was er niets gestolen. Nu stond er van ons ook niets kostbaars meer in maar toch. We hebben daarna alles dat van ons was meegenomen en afgesproken dat de sleuteloverdracht eind van deze week plaats zal vinden. Ik ben San Ber helemaal zat en heb vaak het gevoel gehad dat inbrekers ons nog steeds in de gaten hielden en waarschijnlijk was dat dus terecht.

Het huis in Caacupe staat in een woonwijk en voor alle inbraakgevoelige ramen en deuren zitten metalen luiken en ook rondom het huis hebben we alarm en camera’s. Ik voel me hier super veilig en loop de hele dag rond met een grote lach op mijn gezicht. Ik heb nog zoveel plannen voor de inrichting van ons huis en de tuin. De timmerman en tuinman gaan het nog druk krijgen met ons.

Caacupe is ook veel leuker dan San Ber. Het is een middelgrote stad waar we bijna alles kunnen krijgen waardoor we niet meer zo vaak naar Asunción hoeven te gaan. Ook leren we hier steeds meer mensen kennen. We volgen nu een permacultuur cursus bij een Zwitsere boerin die hier al een aantal jaren woont en daar komen we ook in contact met andere immigranten. Het is een mooie club mensen die hier niet alleen wonen om te investeren en geld te verdienen maar ook om het Paraguayaanse leven eigen te maken. Dit is natuurlijk een proces van jaren maar het is leuk om dit pad gezamenlijk te lopen.

Omdat we toch nog steeds Nederlanders zijn moet ik het natuurlijk ook nog even over het weer hebben. We hebben hier een koudefront uit Antartica gehad en dat was echt heel koud (5 – 10 °C). Gelukkig hadden we wel wat winterkleding meegenomen maar ik had niet verwacht dat ik buiten 5 laagjes kleding aan zou moeten omdat ik mijn ‘oude winterjas’ niet mee had genomen.. omdat ik dacht die niet nodig te hebben. De temperatuur klimt nu langzaamaan weer omhoog maar dit huis is gemaakt voor de warme zomer en duidelijk niet voor de koude winter. Binnen staan de airco’s op verwarmen maar we zitten er nu toch aan te denken om nog een houtkachel te plaatsen. Dat is een veel lekkerder warmte als de airco’s. Zoals ik al zei… genoeg plannen!

Als alles hier wat meer toonbaar is komen de foto’s en ik hoop dat dat niet heel lang op zich laat wachten.

Verder wil ik iedereen bedanken voor de reacties op onze blogs. Het is ontzettend leuk om te lezen en op deze manier een lijntje met Nederland te houden.

Hasta luego,

Harry en Reintje