De start van 2026...

Bienvenido,

Afgelopen weekend hebben we de kerstboom en alle versieringen weer opgeruimd en gaan we weer over tot de orde van de dag. De zomer is hier in volle gang en ik moet eerlijk bekennen dat ik wel een beetje jaloers was op alle mooie sneeuwplaatjes die we kregen toegestuurd. Wat een prachtig pak sneeuw hebben jullie gehad maar ook was het ontzettend koud en dat hebben we dan weer niet gemist. En de dagelijkse plons in ons eigen zwembad maakt hier veel goed.

Een trending topic hier is de VPRO serie Wakker in Paraguay. Misschien heb je ons gezien maar wij zijn ook gefilmd tijdens de 2 bbq’s bij Lester en Anna. Zoals bekend hebben wij via de contacten van Project Paraguay onze tijdelijke verblijfsvergunning en de cédula (ID-kaart) geregeld maar zijn daarna steeds meer onze eigen weg gegaan. Ook wij zijn benaderd door de VPRO om mee te werken maar door onze eerdere ervaringen met tv-programma’s hebben wij vriendelijk bedankt. Door het vele plakken en knippen van het filmmateriaal heb je geen idee wat ze ervan maken en ondanks de mooie beloftes hadden wij er geen vertrouwen in dat ons verhaal goed over zou komen. En als we nu het resultaat zien en vooral horen (die kinderlijke voice over die net doet of ze een sprookje vertelt) dan weet ik dat we de goede keus hebben gemaakt. En laat het duidelijk zijn: wij voelen ons geen vluchteling (politiek of economisch) maar eerder avonturiers.

De serie heeft wel mooie plaatjes geschoten in Paraguay want de schoonheid van de natuur daar kunnen ze op geen mogelijkheid omheen. Dus als je besluit om de serie te volgen kijk dan vooral naar de beelden en realiseer je dat emigreren naar Paraguay niet als een succes mag overkomen want anders konden wel eens meer mensen op het idee komen om uit Nederland weg te gaan.

Ondanks al het tumult om ons heen zijn we rustig verder gegaan met onze projecten in en rondom het huis. Nadat het zwembad klaar was zijn we begonnen met het inrichten van ons overdekte terras en hebben we een buitenkeuken laten plaatsen en een parilla (Paraguayaanse bbq) laten bouwen. Vlees op de bbq is voor de Paraguayaan een eerste levensbehoefte. Volgende stap is om samen met een Paraguayaan naar de winkel te gaan en het juiste vlees te kopen en een les te krijgen in de juiste bereiding van het vlees. Dan kunnen we het gezamenlijk eten en zijn we weer een stapje verder m.b.t. onze integratie :)

Over integratie gesproken… we krijgen weer een lesje in de Paraguayaanse bureaucratie. Zoals eerder vermeld zijn we bezig met het aanvragen van onze permanente verblijfsvergunning. We kregen een lijstje met daarop alle documenten die we aan moeten leveren en dat leek allemaal niet zo moeilijk maar onze eerste registratie bij de politie was met het oude paspoort. En nu klopte dat nummer niet meer want vlak voor vertrek hadden we een nieuw paspoort aangevraagd. Nu was dit makkelijk te herstellen maar toen bleek ook dat op onze (oude) cédula een verkeerde code was gebruikt. Hoewel er als nationaliteit Neerlandesa staat gaf de code aan de we geboren zijn in de Nederlandse Antillen en dat klopt niet volgens Imigraciones. Ja, dat snapten wij ook wel. Ook dit moet gecorrigeerd worden voordat we de definitieve aanvraag in kunnen dienen en dan zijn we zo weer een week verder… En toen bleek ook nog dat we onze huwelijksakte opnieuw aan moeten leveren. Waarschijnlijk omdat alleen Harry een Paraguayaans belastingnummer heeft en ik door hem onderhouden moet worden volgens de Paraguayaanse logica. Tevens heb ik niet dezelfde achternaam als Harry en dat is misschien toch een beetje verdacht.

Ook bij het gemeenteloket verliep het niet helemaal soepel. We moesten voor het nieuwe jaar een soort van ‘grondbelasting’ betalen aan de gemeente maar daarvoor hadden we ons eerst moeten registreren bij de gemeente als nieuwe eigenaars van de grond. Hier hadden we helemaal niet aan gedacht want met onze Nederlandse logica dachten we dat ze hun informatie van het kadaster zouden krijgen. Maar de systemen zijn hier niet gekoppeld. Dat heeft zo zijn voordelen (dat de overheid niet alles van je weet) maar soms is het ook erg vermoeiend. Gelukkig hebben we aan tijd hier geen gebrek dus alles zal wel weer op zijn pootjes terecht komen. En een lesje in geduld hoort er hier ook weer bij.

We gaan in ieder geval 2026 met vol vertrouwen tegemoet en laten ons graag verrassen met wat er op ons pad komt. We zijn tenslotte avonturiers [e-1f600]

En jullie weten het... een reactie op ons blog wordt zeer gewaardeerd [e-1f60e]

Hasta luego,

Harry en Reintje